methode
Een methode kan worden gezien als het geheel van afspraken om te komen tot het gewenst eindresultaat. Ontwikkelmethoden zijn raamwerken die aangeven hoe ontwikkeltrajecten kunnen worden ingericht en uitgevoerd.
Ze omschrijven welke fasen, activiteiten en producten er bestaan, welke personen of rollen hieraan invulling dienen te geven en welke technieken en tools daarbij gebruikt kunnen worden.
traditionele systeemontwikkeling
Traditionele ontwikkelmethoden gaan ervanuit dat requirements op zeker moment stabiel en gefixeerd zijn en dat vervolgens het verloop van een ontwikkeltraject precies te voorspellen is. Dat ontwikkeltraject wordt vervolgens eenmaal doorlopen [lineaire of watervalmethoden]
kenmerken traditionele systeemontwikkeling
vast stappenplan
Een vast stappenplan heeft de mogelijkheid tot controle op iedere stap in de diverse fases: analyse, ontwerp, bouw, test en de ingebruikname. Iedere stap wordt zorgvuldig geëvalueerd voordat de volgende stap gezet wordt.
Door deze vaste gecontroleerde fasering is dit een gedegen, eenduidige methode die moet leiden tot een voorspelbare en hoge kwaliteit van het eindproduct.
nadelen vast stappenplan
gescheiden rollen
[ontwikkelaars, waaronder diverse typen analisten, ontwerpers, bouwers en andere specialisten]
Gebruikers worden regelmatig benaderd voor interviews, andere partijen mogen hun zegje doen bij het opleveren van de geplande mijlpalen. Elke verdere detaillering in een procesmodel binnen de traditionele methode moet uiteindelijk ook weer door het analyseteam volledig worden gedocumenteerd in het ontwerp, zonder dat er ook nog maar iets gebouwd is.
gescheiden rollen nadelen
hoe ontstaan interpretatieproblemen
stand-alone
stand-alone systemen:
greenfield-situatie:
stand-alone systemen: er is geen uitwisseling met andere systemen.
greenfield- situatie: er is nog geen systeem om op aan te sluiten, of een oud systeem moet in zijn geheel worden vervangen.
er is meestal sprake van een stabiele, eenduidige infrastructuur: een platform, dus gemakkelijk te beveiligen en ook relatief makkelijk te beheren.
wat is er nodig bij een watervalaanpak
traditionele methode conclusie
de traditionele methode sluit vaak niet aan bij informatiseringvraagstukken waarbij eindgebruikers een belangrijke rol spelen en waar verandering aan de orde van de dag is.
De methode voldoet zeker voor statische systemen in een relatief stabiele omgeving, maar toegepast binnen een dynamische, steeds veranderende omgeving is het een moeilijk hanteerbaar en onvolledig gereedschap.
beperkingen traditionele methoden
• Requirements zijn niet stabiel.
• Een doorlooptijd van enkele jaren past niet meer in een dynamische wereld waar korte time-to-
market essentieel is.
• Risico’s worden te laat ontdekt, vaak pas wanneer al veel in het project is geïnvesteerd.
• Omvangrijke tekstuele documentatie is moeilijk communiceerbaar en te onderhouden.
• Systemen zijn tegenwoordig vaak deel van een brede architectuur.
• Testen worden aan het eind van het traject gedaan, de kwaliteit van het systeem is niet van begin tot
eind zichtbaar.
kenmerken moderne systeemontwikkeling
reqs
Een systeem hoeft niet altijd in een keer met alle functionaliteit te worden opgeleverd.
wat moet nu en wat kan later, in een volgende versie of release? Prioritering van requirements, is een standaardonderdeel.
gebruikersparticipatie voordeel
Voorwaarde is wel dat gebruikers worden betrokken die genoeg inzicht hebben in het doel van het systeem en die tevens detailkennis hebben van de bedrijfsprocessen en de daarvoor benodigde informatie. Daarnaast is voor een snel en goed verloop de beslissingsbevoegdheid van de betrokken gebruikers belangrijk. Het management moet de participerende gebruikers hierbij voldoende ruimte voor onderhandeling bieden.
organiseren van samenwerking (workshop)
voordeel
voordeel prototyping
Prototyping versnelt de communicatie tussen gebruikers en ontwikkelaars doordat er wordt gecommuniceerd in een taal die gebruikers begrijpen
testen voordeel
[continue activiteit]
eigenschappen traditionele SD
eigenschappen moderne SD