σύνοψη κεφαλαίου
πώς περιορίζει ο νους την περιπλοκότητα & τη μεταβολή ;
μέσω της συναγωγής σταθεροτήτων και της ακύρωσης της μεταβολής
συναγωγή σταθεροτήτων
συμμεταβολή
-τάση μεταξύ των πραγμάτων να μεταβάλλεται το ένα όταν μεταβάλλεται το άλλο
- συνεπάγεται τάξη και σταθερότητα, επιτρέπει την πρόβλεψη και την έγκαιρη αντιμετώπιση των μεταβολλών
πώς η συμμεταβολή αυξάνει την προσαρμοστικότητα του συστήματος;
ένα σύστημα που ανιχνεύει τη συμμεταβολή, τη συγκρατεί και αξιοποιεί τη γνώση της για την αντιμετώπιση νέων καταστάσεων έχει μεγάλη προσαρμοστική δυνατότητα
τι αποτέλεσμα έχει η προσαρμογή που στηρίζεται σε σταθερότητες και συμμεταβολές ;
επιτρέπει την αντιμετώπιση νέων καταστάσεων με βάση προηγούμενη μάθηση
ακύρωση της μεταβολής
τροποποίηση/ προσαρμογή της συμπεριφοράς για την αντιμετώπιση μιας νέας κατάστασης σε περίπτωση που η προηγούμενη αντίδραση δεν ήταν αποτελεσματική
πώς η ακύρωση της μεταβολής αυξάνει την ευελιξία του συστήματος ;
η ακύρωση της μεταβολής δίνει στον άνθρωπο την ικανότητα παραγωγής νέων αντιδράσεων αλλά και την ικανότητα δημιουργίας νέων γνώσεων πέρα από τις ήδη υπάρχουσες
μέσω ποιών διαδικασιών επιτυγχάνεται η ακύρωση της μεταβολής;
μέσω της επέμβασης στο περιβάλλον και της τροποποίησής του ώστε να ακυρωθεί η αλλαγή που εκδηλώθηκε ή τα αποτελέσματά της και να διατηρηθεί η προσδοκώμενη τάξη
ποιούς μηχανισμούς είναι απαραίτητο να κατέχει ο άνθρωπος, ως προσαρμοζόμενο σύστημα ;
α) αισθήσεις & αντίληψη = μηχανισμοί ανίχνευσης των στοιχείων του κόσμου και των μεταβολλών του
β) μάθηση = μηχανισμοί αναγνώρισης σταθεροτήτων και συμμεταβολών
γ) μνήμη = μηχανισμοί αναπαράστασης και αποθήκευσης
δ) σκέψη & δράση για επίτευξη στόχων = μηχανισμοί επενέργειας στην υπάρχουσα γνώση
ε) μηχανισμοί σύγκρισης των αναπαραστάσεων του κόσμου με την πραγματικότητα
στ) επανατροφοδοτικοί μηχανισμοί -> πληροφόρηση για την καλύτερη λειτουργία του συστήματος
ποια η λειτουργία των επανατροφοδοτικών μηχανισμών;
παρέχουν τη δυνατότητα επέμβασης και ελέγχου της δράσης , με αποτέλεσμα είτε τη διόρθωση των αναπαραστάσεων του κόσμου και των στόχων του ατόμου- συστήματος, είτε τη διόρθωση των μεταβολλών στον κόσμο
ορισμός της γνώσης
οργανωμένα σύνολα πληροφοριών , εσωτερικές καταστάσεις που αντιστοιχούν σε συγκεκριμένες καταστάσεις του κόσμου
εμπλεκόμενες διεργασίες : πρόσληψη, επεξεργασία, διατήρηση, παραγωγή νέων πληροφοριών
με ποιες διαδικασίες συντελείται η προσαρμογή στο περιβάλλον;
α) τροποποίηση της υπάρχουσας γνώσης όταν οι νέες καταστάσεις του κόσμου δεν αντιστοιχούν πλήρως με αυτή
β) τροποποίηση των καταστάσεων του κόσμου ώστε να ταιριάζουν με την υπάρχουσα γνώση
γνώση στο επίπεδο της δυνατότητας
σε ποιες κατηγορίες μπορούμε να διακρίνουμε τη γνώση ;
επίκτητη γνώση
γνώση που προέρχεται από αντίληψη/σκέψη/μάθηση
γνώση που προέρχεται από αντίληψη
γνώση που προέρχεται από μάθηση
σταθεροποιημένη μορφή μιας παροδικής σχέσης μεταξύ καταστάσεων γνώσης
γνώση που προέρχεται από σκέψη
-παροδική μορφή εσωτερικών καταστάσεων
- νέα γνώση βάσει δυνατοτήτων, διατηρείται στη μνήμη εφόσον επαναληφθεί & μαθευτεί
εγγενής γνώση
γνώση που ενυπάρχει έτοιμη στον οργανισμό μέσω της γενετικής μνήμης
τέτοια γνώση ενυπάρχει στα αντανακλαστικά και στα ένστικτα
έκδηλη
γνώση με εμφανή όλα τα στοιχεία της
πχ: εκμάθηση ορθογραφικών κανόνων στο σχολείο
άδηλη
γνώση που προέρχεται από αυτόματες διεργασίες
πχ: παραγωγή γραμματικά ορθών γλωσσικών προτάσεων
συνειδητή γνώση
μη συνειδητή γνώση