Błonica - etiologia:
Błonica - bakteryjna choroba wywołana przez bezotoczkową G(+) tlenową Corynebacterium diphteriae, egzotoksyna powoduje powstawanie błon rzekomych, krwawiących przy oderwaniu.
Błonica - rezerwuar i transmisja:
Rezerwuarem jest człowiek, do zakażenia dochodzi najczęściej drogą kropelkową.
Błonica - okres wylęgania i zakaźność:
okres wylęgania: 2-4 dni,
zakaźność: 2 dni przed okresem objawowym, do 4 dni po okresie objawowym (leczeni; nieleczeni – 2-3 tyg.)
Błonica - postacie choroby:
Błonica “narządowa” - jakie narządy i objawy?
Narządowo:
Błonica - rozpoznanie:
Rozpoznanie:
nie wymaga potwierdzenia mikrobiologicznego (poza formą skórną) wystarcza obraz, ewentualnie preparat bezpośredni, hodowla na podłożu Loefflera, test na toksyczność (test Eleka lub wykrywający gen kodujący podjednostkę A).
Błonica - leczenie:
Leczenie:
antytoksyna końska: nosogardło 40-60 tys., gardło/krtań 20-40 tys., opóźnienie leczenia >3 dni lub ciężki przebieg: 80 – 120 tys., penicylina prokainowa lub erytromycyna. Profilaktyka: szczepienia, poekspozycyjna: dawka przypominająca >5 lat od ostatniego szczepienia lub antybiotyk: erytromycyna