epi molekul

Question 1

Biomarkery ekspozycji

Answer 1

są to obecne wewnątrz organizmu
mierzalne egzogenne substancje lub ich metabolity lub też produkty
interakcji między czynnikiem szkodliwym i docelowymi komórkami lub
cząsteczkami.

Question 2

Biomarkery skutków

Answer 2

w to mierzalne biochemiczne, fizjologiczne,
behawioralne i inne zmiany zachodzące wewnątrz organizmu, które - w
zależności od wielkości – mogą być rozpoznawane jako łączące się z już
obecnymi lub mogącymi się pojawić później zaburzeniami zdrowotnymi i
chorobami.

Question 3

•Biomarkery wrażliwości

Answer 3

są wskaźnikami wrodzonej lub nabytej
zdolności organizmu do odpowiedzi wywołanej ekspozycją na
specyficzny czynnik szkodliwy.

Question 4

biomarkery dawki wewnętrznej:

Answer 4

• pomiar stężenia substancji egzogennej lub jej metabolitów w poszczególnych tkankach (krew, mocz, mleko, płyn nasienny, tkanki uzyskane za pomocą biopsji ) ocena ekspozycji
  Biomarkery dawki wewnętrznej uwzględniają indywidualne różnice w adsorpcji, metabolizmie, bioakumulacji czy wydalaniu badanego związku w organizmie lub odpowiednich tkankach. Jakkolwiek ich okresy pół-trwania różnią się znacząco i wynoszą od kilku godzin do kilkudziesięciu lat
  Przykłady:
  • Poziom kotyniny w surowicy lub moczu – narażenie na dym tytoniowy
  • Poziom aflatoksyny B1 w moczu – pochodzącej ze źródeł żywieniowych

Question 5

• biomarkery dawki biologicznie skutecznej

Answer 5

• oznaczanie adduktów substancji egzogennych lub ich
  metabolitów z białkami lub DNA (krew, tkanki uzyskane
  za pomocą biopsji, złuszczone komórki płuc)
  • addukty z białkami – brak systemów naprawczych -nie ulegają naprawie:
• głównie hemoglobina (erytrocyt żyje ~120 dni) - wskaźnik narażenia skumulowanego; identyfikacja za pomocą chromatografii gazowej z detekcją masową (GC-MS)
• albuminy (~ 28 dni) metody immunochemiczne lub hydroliza przyłączonych związków
  • addukty z DNA – charakter przedmutacyjny, mogą zostać naprawione lub dać początek mutacjom