deklaracja Schumana
1950 r., konieczność utworzenia wspólnoty zarządzającej sektorem wydobycia węgla i stali
traktat paryski
1951 r., ustanowienie Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali (Niemcy zachodnie, Belgia, Francja, Holandia, Luksemburg, Włochy)
traktaty rzymskie
1957 r., na podstawie raportu Spaaka, powstanie Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Euratom)
traktat o fuzji w Brukseli
1967 r., powstanie Wspólnoty Europejskiej z trzech wcześniejszych wspólnot
układ w Schengen
1985 r., stopniowe znoszenie kontroli granicznej między krajami
Jednolity akt europejski
1986 r., decyzja o utworzeniu wspólnego rynku wewnętrznego do 1992 r., utworzenie Rady Europejskiej
traktat z Maastricht
1992 r., powstaje Unia Europejska (12 państw członkowskich)
traktat nicejski
2001 r., zgoda na negocjacje z państwami, które chcą wstąpić do UE, przydzielenie odpowiedniej liczby miejsc w instytucjach
V największe rozszerzenie
10 nowych państw 2004 r., na mocy traktatu akcesyjnego w Atenach (Polska, Czechy, Węgry, Litwa, Łotwa, Estonia, Słowacja, Słowenia, Malta, Cypr)
strefa euro
2002 r., 12 krajów wprowadza nową walutę
traktat lizboński
2007 r., nadanie Unii osobowści prawnej, uporządkowanie prawodastwa unijnego i usprawnił procedury decyzyjne
Ojcowie założyciele Unii Europejskiej
Jean Monnet, Robert Schuman, Konrad Adenauer, Alcide de Gasperi, Paul Henri Spaak
Filary współpracy Unii Europejskiej
polityka ekonomiczna, polityka zagraniczna i bezpaństwowa, współpraca policyjna i sądowa w sprawach karnych
skład Rady Europejskiej
przywódcy państw członkowskich, szefowie rządów, na czele stoi Przewodniczący Rady Europejskiej (aktualnie Antonio Costa)
Państwa posiadające status kandydujących do Unii
Albania, Czarnogóra, Bośnia i Hercegowina, Gruzja, Serbia, Mołdawia, Macedonia Północna, Turcja, Ukraina
kompetencje Rady Europejskiej
określa główne kierunki polityki UE, ustala wspólne stanowisko w polityce zagranicznej i polityce bezpieczeństwa, decyduje o zmianach systemowych UE, wybiera Wysokiego Przedstawiciela ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa
Instytucjonalne zasady Unii Europejskiej
zasada równowagi instytucjonalnej (instytucje działają w granicach swoich uprawnień); zasada ram instytucjonalnych (określa cele i wartości instytucji), zasada lojalnej współpracy (dotyczy wzajmnego zaufania)
skład Rady Unii Europejskiej
przedstawiciele państw członkowskich (konkretni ministrowie), zbiera się w 10 różnych składach, gdzie Rada ds. Ogólnych pełni funkcję koordynatora (w tym momencie jest to Cypr)
kompetencje Rady Unii Europejskiej
stanowi prawo unijne, zawiera w imieniu UE umowy międzynarodowe, uchwala budżet z Parlamentem Europejskim, koordynuje politykę praw członkowskich
skład Komisji Europejskiej
27 komisarzy, po jednym z każdego państwa, na czele stoi Przewodniczący Komisji Europejskiej (w tym momencie jest to Ursula von der Leyen)
kompetencje Komisji Europejskiej
główny organ wykonawczy, posiada wyłączne prawo inicjatywy ustawodawczej, kontroluje wykonanie budżetu Unii, reprezentuje Unię na arenie międzynarodowej
skład Parlamentu Europejskiego
720 posłów, 5 letnia kadencja, grupujących się wg. frakcji politycznych, posiada Przewodniczącego Parlamentu (w tym momencie jest to Roberta Metsola z Malty)
kompetencje Parlamentu Europejskiego
organ ustawodawczy i nadzorczy, podejmuje decyzje w sprawie rozszerzenia UE, sprawuje nadzór nad instytucjami i powołuje Rzecznika Praw Obywatelskich
skład Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
w Trybunale Sprawiedliwości jeden sędzia z każdego państwa i 11 rzeczników generalnych; w Sądzie po 2 sędziach z każdego kraju (6 letnia kadencja)
