Klasyczna triada wstrząsowa
- hipotensja,
- tachykardia
- skąpomocz
wąsy tlenowe używany; przepływ tlenu 1 l/min zapewnia
stężenie tlenu w mieszaninie oddechowej 24%,
wąsy tlenowe zwiększenie przepływu o każdy następny
1 l/min
zwiększa to stężenie o kolejne 4%
Maksymalny przepływ na wąsach
2-8l/min
maski proste przepływy i procenty
- 5- 6 l/min 40%,
- 6-7 l/min 50%
- 7-8 l/min 60%
- nie należy stosować przepływu <5 l/min, ze względu na ryzyko powtórnego wdychania wydychanego CO2 i narastającego oporu podczas wdechu
maski z workiem rezerwuarowym przepływy i procenty
- 7 l/min 70%,
- 8 l/min 80%,
- 9-15 l/min 90-95%
Leczenie kardiomiopatii przerostowej - co przeciwskazane
- leki rozszerzające tętnice i żyły (azotany i inhibitory fosfodiesterazy typu 5)
- digoksyny
Kardiomiopatia przerostowa (HCM) Chorzy z niewydolnością serca i LVEF <50%:
- ACEI + β blokerem nierozszerzający naczyń + diuretyku pętlowego
- jak dalej objawy to można dołączyć antagonistę receptora Mineralokortykoidowego
CRT u kogo
- U chorych z rytmem zatokowym z HF (LVEF ≤35%) NYHA II-IV
+ pomimo odpowiedniego leczenia farm
+ ORAZ QRS trwa >120-150 ms i ma morfologię LBBB - W AF jeśli czas trwania zespołu QRS jest ≥120 ms, pod warunkiem zapewnienia blisko 100% stymulacji dwukomorowej.
Kardiostymulator u kogo
- Bloki AV 2 st. ( Mobitz II) oraz 3 st.
- Z. Tachy-brady w AF
- Objawowa bradykardia z wolną akcją komór < 50/min i/lub pauzy
ICD u kogo
1) z przebytym zatrzymaniem krążenia wskutek VF lub po niestabilnym VT z omdleniem lub dysfunkcją lewej komory, bez odwracalnej przyczyny, lub jeśli VF lub VT wystąpiły >48 h od początku zawału serca
2) po zawale serca ≥40 dni, z LVEF ≤35% i niewydolnością serca II lub III klasy NYHA
3) z kardiomiopatią rozstrzeniową nie-niedokrwienną, z LVEF ≤35% i niewydolnością serca II lub III klasy NYHA.
Ocena rokowania i monitorowanie leczenia niewydolności serca
Zwiększone stężenie BNP/NT proBNP jest predyktorem niekorzystnego przebiegu choroby, konieczności hospitalizacji oraz zgonu sercowego.
Występowanie trombofilii jest najbardziej prawdopodobne uchorego:
C. u którego wystąpiła choroba zakrzepowo zatorowa bez uchwytnych czynników ryzyka
Czynnikami predysponującymi do zakrzepicy są:
A. nadkrwistość
B. steroidoterapia
W jakich sytuacjach klinicznych dochodzi do obniżenia wartości wskaźnika transferu
tlenku węgla w płucach (DLCO)?
1) we włóknieniu śródmiąższowym płuc;
4) w rozedmie;
5) w przebiegu ciężkich zaburzeniach perfuzji (na przykład w przebiegu zatoru tętnicy płucnej).
Najczęstszą przyczyną niewydolności prawokomorowej jest:
A. choroba niedokrwienna serca
W rozpoznaniu różnicowym zakrzepicy żył głębokich u kobiet ciężarnych należy brać pod uwagę następujące schorzenia, z wyjątkiem:
C. różyczki
ale:
A. obrzęku chłonnego (zwłaszcza podczas stosowania blokerów kanału wapniowego, zwykle obustronny, w okolicy kostek)
B. róży
D. zapalenia nerwu kulszowego
E. zapalenia naczyń chłonnych
Podwyższone stężenie D dimerów stwierdza się w:
A. zatorowości płucnej.
B. ciąży.
C. zakrzepicy żył głębokich.
Które z wymienionych badań pomocniczych pozwala stwierdzić dysfunkcję prawej komory u chorego z podejrzeniem ostrej zatorowości płucnej?
A. echokardiografia
B. spiralna tomografia komputerowa
C. oznaczenie stężenia peptydu natriuretycznego typu B (BNP/NT proBNP ) w surowicy
W okresie pooperacyjnym u chorego po hemikolectomii wystąpiła zakrzepica głębokich żył podudzia. Ustalono, że pacjent będzie leczony heparyną drobnocząsteczkową. Dawkę należy ustalić w zależności od:
C. masy ciała chorego
Bezwzględnym przeciwwskazaniem do leczenia trombolitycznego nie jest:
A. mutacja czynnika V Leiden
ale:
D. samoistna małopłytkowość
